Van Latacunga hebben we de eerste bus (8u) richting westen genomen tot in Zumbahua. Van daar zijn we met een pickup truck tot aan het mooie groene Quilotoa krater-meer gereden vanwaar we onze 5u durende trektocht naar Chugchilan begon. Samen met een local als gids hebben we hiervoor 2 Canyons doorgestoken hetgeen enorme afdalingen en klimmen inhield. Maar het landschap maakte ook hier weer veel goed: grote kloven, riviertjes, groene hellingen, kuddes schapen,mooie vergezichten...
Maar net als de vorige dag sloeg het noodlot weer toe (bergen zijn toch onberekenbaar) en moesten we het laatste uur weeral in de regen stappen, weer natte kleren... We waren dan ook enorm blij dat we in een heel gezellige hostel in het dorpje Chugchilan aankwamen waar ik (Khatleen) zelfs een droge broek (te kort weliswaar) kreeg van de vrouw des huizes. Mama Hilda en haar man leerden ons zelfs een nieuw spelletje kaarten (Cuarenta) en het werd een superleuke avond bij de haard. Weer 1 van die avonden om nooit meer te vergeten.
Vandaag zijn we teruggekeerd van Chugchilan, via Latacunga en Ambato naar Riobamba om hier meer informatie te vragen omtrent de treinrit "Nariz del Diablo" die we morgen willen maken alvorens we naar Galapagos afzakken. Of deze rit doorgaat zal afhangen van het weer, staat van de treinsporen... Fingers crossed. Meer hierover in een volgende bericht. (Als we tenminste nog internet-access vinden alvorens op de boot te stappen).
Groetjes Hans en Khatleen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten