Galápagos-eilanden... zo mooi...ooh zo té snel voorbij!

Ondertussen zijn we al een week thuis en lijken de Galápagos-eilanden weer heel ver weg. Gelukkig hebben we onze foto's en filmpjes om af en toe nog eens naar terug te grijpen.
De eilanden waar Charles Darwin over schreef zijn -zoals fel gehoopt- uniek, een echte aanrader voor diegenen die beloven om voor 1 keer niet uit te rekenen hoeveel de reis zal kosten;-)) De centjes zijn echt de moeite waard:

• zwemmen (spelen) met zeehonden en pinguins,
• uren gapen naar de paringsrituelen van de dansende Jan-van-Genten (Blue-footed Boobie), de opgeblazen fregatten en (voor ons het mooiste) de schermende albatrossen,
• verstomd staan van de grootte van een reuzeschildpad om dan de meer creepy beestjes niet te vergeten (leguanen, krabben,...) die in een heel levis-kleurengamma bestaan.
• contact zoeken (overdag en 's nachts) met meereizende vogels (pelikanen, de Swallow-tailed Gull, ...)
• gewoon staren naar de nooit geziene sterrenhemel (incl. melkweg)
  
• de "survival of the fittest" van dichtbij meemaken: vogels die van elkaar "al vliegend" stelen en vechten, fregatten die op de loer liggen tot de schildpadeitjes uitkomen en ze dan talrijk blootwroeten en opeten (je moet echt op de tanden bijten om dan op 2m te blijven staan en niet in te grijpen, pijnlijk maar oh zo nodig om de natuur z'n gang te laten gaan).
• omringd zijn door zee en prachtige en erg wissellende natuur: de groene highlands, donkerrode/zwarte vulkanen & lava-vlakten, cactussen in alle maten en soorten, verschillende strandtypes en natuurlijk het onderwater schouwspel (incl. de haaien die gelukkig ver weg bleven).

Onze boot was niet van de grootste (dit was weggelegd voor o.a. de National Geographic boot die onderweg ons water-pad kruistte), maar "Angelique" had een superbemanning en vooral super-kok. In een piepklein keukentje werden de lekkerste gerechten klaargetoverd. Onze kapitein bleek een excellent duiker/snorkelaar te zijn die op zoek ging naar haaien en puffers (vissen die zichzelf opblazen als ze zich bedreigd voelen en dit laatste is het geval als de kapitein hen vastpakt;-)). Ik (Khatleen) ben wel 1 dag zeeziek geweest maar dit was snel over zodat ik gelukkig van al dit mooie 200% heb kunnen genieten.

Onze terugvlucht verliep prima, maar we konden de slaap niet vatten. Niet na al dit moois. Het verschil is te groot. Terugkeren was nooit zo zwaar geweest als nu, wetende dat je dit stukje ongerepte natuur normaal geen 2de keer meer bezoekt aangezien er in de wereld nog zoveel is om te ontdekken.
Ja, ja het kriebelt alweer om de volgende bestemming te kiezen....
We houden jullie op de hoogte!

Bedankt voor onze avonturen te volgen en de leuke berichtjes die we tenvolle appreciëren!
En die foto's die hebben jullie nog van ons tegoed.

Groetjes,

Hans en Khatleen.

PS: voor zij die er eens tussenuit willen: ze zoeken nog vrijwilligers op Galápagos om bij de reuzeschildpadden te werken.