Reisverslag Zuid-Afrika en Mozambique (mei – juni 2007)

Aankomst in Johannesburg
Na een vlot verlopen, doch immer vermoeiende vlucht van Parijs naar Johannesburg (+-10u), zijn we aangekomen in ons hotel in Johannesburg. Na een welverdiende roomservice-lunch hebben Hans en ik een al even verdiende rustpauze ingelast. We schrokken ons dan ook een bult toen enkele uren later onze telefoon rinkelde en men ons meldde dat de groepsleider iedereen verwachtte in de lobby voor een briefing. Dat “even op ons bed liggen” is uitgedraaid op “een diepe vaste slaap”! We waren stiekem wel al nerveus voor die eerste kennismaking van de groep waarmee we de volgende 15 dagen Zuid-Afrika en Mozambique zouden ontdekken. Jong/oud?, man/vrouw?, koppels/singles?, nationaliteiten? Ons geduld en nervositeit werden niet lang op de proef gesteld want al snel zat de hele groep in de lobby te palaveren over wie ze waren en wat ze van deze reis verwachten. Het bleek een jonge groep te zijn met –buiten Hans en ik- “native English speakers”. Onze groep bestond uit: Steven (U.K.), Mick (U.K.), Izzy (U.K.), Rebecca (U.K.), Joke (Canada/China), Tony (Canada), Elise (Canada/Vietnam), Christina (US/Canada), Charles (Zimbabwe), Pretty (Zambia).
Wat al snel (gezonde) jaloezie (alsook een kleine teleurstelling) opwekte bij Hans en mezelf, was het feit dat 5 onder hen op wereldreis waren en dat Hans en ik met onze “15” dagen er de korste periode zouden bijzijn. Na toch één en ander m.b.t. “gevaarlijke toestanden in Johannesburg” te hebben gelezen in de reisgidsen (by the way: Jan, bedankt hiervoor!), besloten we die avond –na een overheerlijk groepsdinner- niet meer de stad in te gaan en vroeg onder de wol te kruipen voor ons Afrikaans avontuur.

Blyde River Canyon
Om 6u30 zijn we uit Johannesburg vertrokken in oostelijke richting naar Mpumalanga. En man het was pokkekoud! Hans en ik beseften dat we veeeeel te licht gekleed de volgende dagen/nachten zouden ingaan als we enkel beroep zouden doen op wat er in onze rugzak stak. Het landschap dat we doorkruisten tijdens de 400km lange rit werd gekarakteriseerd door bergen, panoramische passen, riviervalleien, watervallen en bossen. We hielden onder meer halt bij de Blyde River Canyon (600m-800m klif) met z’n adembenemende “God’s Window” en het ‘Three Rondavels viewpoint’ (wat ook wel “The Three Sisters”, Magabolle, Mogoladikwe en Maserote wordt genoemd). Waar de Blyde River en de Treur River elkaar kruisen, heeft water-erosie een merkwaardige geologische fenomeen gecreëerd van surrealistische cylindrische rotssculpturen en donkere poeltjes die merkwaardig contrasteren met de wit-gele rotsen, de ‘Bourke’s Luck Potholes’ genoemd.
Tegen avondval waren we in Pelgrim’s Rest, een oud mijndorpje waar we onze tenten opsloegen en waar Hans en ik bij het kampvuur voor de eerste maal van de Afrikaanse kookkunsten van Pretty genoten. Minder leuk was dat Hans en ik als eerste op de lijst stonden om af te wassen en ik kan je verzekeren dat dit alles behalve prettig is bij vriestemperaturen en bij gebrek aan warm water.

Kruger National Park
Na een super-koude nacht, had de groep besloten om eerst nog wat extra kleding te kopen vooraleer richting Kruger Nationaal Park te trekken (150km). Mutsen, sjaals, wanten, fleece pullen, dekens en zelf een lange mannen-onderbroek passeerden de kassa. Vervolgens werd eten en de bijhorende dranken ingeslagen en dan waren we klaar voor wat het hoogtepunt van de reis zou worden: game drive in Kruger N.P.! Op het verlanglijstje stonden natuurlijk de “Big Five” (leeuw, olifant, buffel, luipaard, neushoorn). We hebben ze bijna allemaal gezien tijdens onze gamedrives in deze prachtige Afrikaanse wildernis. Enkel de luipaard vond het te koud om buiten te komen. Naast de big five wonen hier ongeveer 145 zoogdieren waarvan we onder meer de volgende zagen: nijlpaard, giraf, zebra, antilope, hyena, wrattenzwijn,… en tevens nog vele mooie vogels. Ook in dit park hebben we onze tenten meermaals opgeslagen en van een lekkere Afrikaanse BBQ genoten.

Inhambane - Maputo
Onze reis werd verdergezet naar een ander Afrikaans land, zijnde Mozambique met een doortocht door Inhambane , een oude Europese nederzetting met tal van herinneringen aan de oude slavernij langs de kust. We verbleven enkele dagen aan deze mooie Indische oceaan en hebben overnacht in onze tentjes op de zandduinen. De hele groep (behalve ikzelf dan omdat ik me had voorgenomen dat ik het 400 pagina boek van Nelson Mandela zou uitlezen, hetgeen een hele opgave is voor een niet-lezer als ik) is hier op “Ocean Safari” geweest en heeft een mantra, dolfijn en een walvishaai gezien. ’s Avonds lieten we ons de “Caiperinia’s” goed bevallen en werden we beloond op een mooi spektakel van dansende “locals” (damn, die afrikanen hebben gevoel voor ritme). Het is ook hier dat Hans en ik vriendjes werden met “Luige”, een klein jongetje dat armbandjes van schelpjes verkocht op het strand en omwille van zijn gebrek aan “verkoopskracht” (tov de andere assertieve jongetjes) onze harten stal. Na enkele dagen verlieten we Inhambane richting de hoofdstad van Mozambique, Maputo. Deze bizarre stad had niet veel te bieden en we hebben ons bezoek dan ook beperkt tot wat rondkuieren in de binnenstad en onze ogen de vrije loop laten om de armoede en bijhorende contrasten te vatten. Bij gebrek aan een gezellige locatie om iets te eten (by the way: Maputo heeft geen Mc Donalds tot Hans’ z’n grote spijt), had ik besloten om te shoppen in de plaatselijke supermarkt en in onze jeugdherberg een heerlijke spaghetti bolognese te maken, aangevuld met de heerlijke afrikaanse wijn die we eerder kochten.

Kingdom of Swaziland
Het bergrijke “Kingdom of Swaziland” met Koning Mswati III aan de top, werd onze verdere bestemming (400km rit). Dit land is één van de 3 monarchieën van Afrika en heeft nog een eigen traditionele levenstijl en cultuur. Eén van die tradities is dat de koning (die trouwens in de U.K. studeert) jaarlijks een bruid kiest uit een rij dansende en van de borst onblote jongedames. Koning Mswati II is zo gestorven met meer dan 80 vrouwen!! In Swaziland hebben we onze tenten in de truck gelaten en hebben we genoten van logies in de charmante traditionele “Beehive huts” middenin het Mlilwane Wildlife Sanctuary. Er in- en uitkruipen vergde wat acrobatie maar het loonde de moeite. Het deed wel raar om midden in de nacht wakker te worden door het ronken van een nijlpaard naast de hut, maar dit hoorde er nu eenmaal bij. We hebben hier prachtige fauna en flora gezien tijdens de vele wandelingen in dit natuurpark. Het meest memorabele was de confrontatie met het nijlpaard dat op minder dan 3 seconden uit het water spurtte om aan land te eten en dit op nog geen 5m van ons verwijderd. Het was effe schrikken als dit gevaarte op ons afkwam, maar het leverde prachtige foto’s en videobeelden op alsook iets om na te vertellen bij het kampvuur die avond.

Zululand
Van het traditionele Swaziland zijn we opnieuw Zuid-Afrika binnengereden richting de kust van St Lucia (277km rit) waar de lokale verse “schrimps” het slechte weer moesten goedmaken. Onze laatste kans om een luipaard te spotten in het Umfolozi Game Reserve is letterlijk in het water gevallen. Avonturiers als we zijn, hebben Hans en ik besloten om uitgedost met slippers en een regenponcho bij +- stormweer de ruwe zee te trotseren, hetgeen ons veel plezier doch een natte broek opleverde. Aangezien onze Engelse reisgenoten in parallel naar een poolbar zijn getrokken om de rugbymatch Zuid-Afrika versus Engeland te bekijken en vrij “beschonken” toekwamen, hebben we er desondanks het slechte weer toch nog een leuke avond van gemaakt.

Durban
Van St-Lucia Wetlands ging de tocht verder naar de metropool “Durban” aan de Indische Oceaan (275km). Dit is een mega-grote stad met bijna 2 miljoen inwoners met verschillende godsdiensten (islam, hindoe,…) hetgeen vele contrasten opleverde. We hebben er dan ook de hindoe kruidenshops bezocht alsook de grootste moskee in volle gebedstijd. Hetgeen super-toeristisch was, maar we toch niet wilden links laten liggen was het “Ushaka Seaworld” met z’n wondermooie en supergrote aquarium vol tropische vissen en haaien, maar ook dolfijnen, pinguïns, zeeleeuwen,… Ook het vogelreservaat mocht op ons lijstje niet ontbreken. We zijn hier vriendjes geworden met een Tucan die maar al te graag mee wou naar België denk ik. In Durban hebben we tevens de beste scampi’s ooit gegeten. Spijtig genoeg was dit ook onze eindbestemming en was ons Afrikaans avontuur hier bijna afgelopen. Wat ons nog scheidde van België was een lange terugvlucht van Durban over Johannesburg naar Parijs en een korte treinrit richting Brussel. We kijken met plezier en heimwee terug naar onze fotootjes en filmpjes en keren zeker nog eens terug naar dit mooie land.